Komora hiperbaryczna – na co pomaga

Leczenie komorą hiperbaryczną znalazło zastosowanie w wielu gałęziach medycyny i jest stosowane wspomagająco w tradycyjnych terapiach. Co więcej, coraz częściej lekarze decydują się na wykorzystanie komory hiperbarycznej jako głównej metody leczenia danych jednostek chorobowych. Jak często wykorzystywana jest komora hiperbaryczna? Na co pomaga? Już w tym momencie, ta dynamicznie rozwijająca się metoda terapii może być wykorzystywana  przy ponad 100 dolegliwościach − to wskazania udokumentowane naukowo. Oto część z nich.

Choroby układu krążenia

zawał serca, żylaki, choroba wieńcowa

Co daje komora hiperbaryczna w przypadku chorób układu krążenia? Sesja tlenoterapii w warunkach podwyższonego ciśnienia dobrze wpływa na pracę serca w dobrej kondycji − dlatego stosowana może być z powodzeniem jako profilaktyka schorzeń kardiologicznych. Technologia hiperbaryczna może także poprawić stan chorych z przewlekłymi chorobami układu krążenia, np. żylakami czy chorobą wieńcową. Komora hiperbaryczna raczej wykorzystywana jest jako uzupełnienie terapii kardiologicznych, niż samodzielna metoda lecznica.

Tlenoterapia a zawał serca

Sesja w komorze hiperbarycznej może być traktowana jako profilaktyka zawału mięśnia sercowego. Dlaczego? Wysycenie tlenem w warunkach podwyższonego ciśnienia łagodzi zmiany w ogniskach zawałowych. Hiperbaria może być też wspomagającą kuracją w powrocie do zdrowia, ponieważ usprawnia gojenie się blizny zawałowej, a także dobrze wpływa na kondycję zdrowia osób z pozawałowym uszkodzeniem mięśnia sercowego czy wtórną niewydolnością krążenia systemowego i płucnego.

 

W jaki sposób tlen hiperbaryczny działa na sercowców?

  • zmniejsza częstość lub niweluje bóle wieńcowe,
  • minimalizuje objawy niewydolności serca
  • poprawia tolerancję wysiłku,
  • podnosi aktywność antyoksydacyjnych enzymów w surowicy krwi i erytrocytach.

Tlen jest niezwykle istotny dla prawidłowej pracy serca. W przypadku zespołów wieńcowych o ostrym przebiegu, tlenoterapia dzięki zwiększeniu podaży (ilości) tlenu, a co za tym idzie, zmniejszenie liczby wolnych rodników tlenowych, może ograniczyć i zahamować rozwój martwicy mięśnia sercowego

Tlenoterapia a arytmie serca i migotanie przedsionków

Hiperbaria, dzięki dobremu dotlenieniu tkanek mięśnia sercowego, może zmniejszyć lub nawet całkowicie wyeliminować arytmię. Wyniki przeprowadzonych badań klinicznych są zaskakujące − aż w 75% przypadków, po zastosowaniu leczenie w komorze hiperbarycznej zaobserwowano liczby spadek odsetka pobudzeń komorowych czy też całkowite ustanie arytmii.

Komora hiperbaryczna odgrywa bardzo ważną rolę w leczeniu zatrucia tlenkiem węgla. Tlen hiperbaryczny może uratować życie, kiedy po ekspozycji na czad, u chorego dochodzi do zaburzeń rytmu serca i jego przewodnictwa.

Tlenoterapia a choroba wieńcowa (niedokrwienność serca)

Jak jeszcze sprawdza się komora hiperbaryczna? Opinie lekarzy wskazują, że w przypadku choroby wieńcowej (czyli choroby niedokrwiennej serca) hiperbaria:

  • zapobiega niedoborowi tlenu w tkankach,
  • przestraja niehormonalną regulację czynności serca.

Tlenoterapia a dusznica bolesna

Komora hiperbaryczna może pomóc w leczeniu dusznicy bolesnej. Badania USG w przypadku chorych z dusznicą wysiłkową, pokazują, że tlen hiperbaryczny poprawia skurczową funkcję lewej komory serca. To właśnie może doprowadzić o ustania dolegliwości.

Tlenoterapia a żylaki

Sesje w komorze hiperbarycznej często stosowane są przy rekonwalescencji osób z zakrzepicą czy zatorami żylnymi.

Wyniki badań Keith’a Van Meter’a, które opublikowane zostały w 2008 r., na łamach magazynu Resuscitation, pokazują, że tlenoterapia stosowana w wysokiej dawce zwiększa szanse na przeżycie u osób, u których nastąpiło zatrzymanie krążenia. Tak więc wizyty w komorze hiperbarycznej, oczywiście przy stosowaniu pozostałych zaleceń lekarza kardiologa, mogą prowadzić do obniżenia śmiertelności i ryzyka powikłań ze strony układu krążenia.

Choroby autoimmunologiczne

Proces, w którym organizm bardzo agresywnie atakuje własne tkanki, to choroba autoimmunologiczna. Przyczyny tego zjawiska nie są wciąż do końca poznane. W chorobie tej układ odpornościowy reaguje na własne komórki tak, jak reaguje na obce bakterie i wirusy, czyli produkuje przeciwciała. To wywołać może w organizmie przewlekłe stany zapalne i nieodwracalne uszkodzenia.

 

Przebieg choroby autoimmunologicznej nie zawsze jest taki sam − część z nich to schorzenia wieloukładowe, część obejmuje tylko wybrany organ. Do grupy chorób autoimmunologicznych należą m.in. Hashimoto, SM (stwardnienie rozsiane), zespół Gravesa-Basedowa, zespół przewlekłego zmęczenia, cukrzyca insulinozależna, toczeń rumieniowaty, (RZS) reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów. Jednak najczęściej występującymi reakcjami autoagresywnymi, które z pewnością znasz są alergie!

 

Co bardzo ważne, przy chorobach autoimmunologicznych warto mieć świadomość, że układ odpornościowy chorego nie działa prawidłowo − może być on bardziej podatny na zakażenia czy występowanie stanów zapalnych.

 

Terapia tlenowa może wspomagać leczenie chorób autoimmunologicznych, jak i chronicznych stanów zapalnych, które toczą się w ciele. Hiperbaria dogłębnie dotlenia organizm, także na poziomie komórkowym, a powstające podczas sesji w komorze hiperbarycznej reaktywne formy tlenu działają bakteriobójczo. To ważne, ponieważ w przebiegu ogólnoustrojowych chorób dużą rolę pełnią szkodliwe bakterie beztlenowe.

Anemia

Coraz więcej osób choruje na anemię, co jest wynikiem, przede wszystkim nieodpowiedniego odżywiania a także prowadzenia stresującego trybu życia. Osoba cierpiąca na tę chorobę jest senna, osłabiona, rozdrażniona, nie może się na niczym skupić. Skóra jest blada, przesuszona, włosy stają się łamliwe i wypadają. Osoba cierpiąca na anemię zaczyna podejrzewać u siebie depresję. Nie można bagatelizować tych objawów, gdyż nieleczona anemia może być groźna dla serca i mózgu. Kluczową rolę odgrywa tutaj hemoglobina, która przenosi tlen do wszystkich komórek ciała a tym samym do narządów. Oprócz standardowego leczenia bardzo pomocna okazuje się tlenoterapia hiperbaryczna. Już po pierwszym zabiegu odczuwa się pozytywne efekty.

Alergie

Podstawową terapią alergii jest unikanie kontaktu z alergenem. Niestety, nie w każdym przypadku jest to takie proste, np. przy alergii na pyłki kwiatowe, roztocza czy kurz. Alergolodzy, dla wspomagania organizmu chorego w walce z wyniszczającymi organizm alergenami, przepisują leki, które niestety mogą być dodatkowym obciążeniem dla zdrowia chorego. Wspomaganiem terapii różnorakich alergii może być tlenoterapia prowadzona w warunkach hiperbarii. Ośrodkiem, który prowadzi taką kurację dla alergików jest Cryo Body Works w Austin. Skuteczność zabiegu potwierdza m.in. cyklista Tyler Cutbirth − dzięki sesji w komorze hiperbarycznej pokonał problem zatkanych zatok i przewlekłego kataru. Tlenoterapia pomaga przy problemie zatkanych zatok, bo zmniejsza niedotlenienie krwi. Terapia ta pozwoliła mu nawet na odstawienie stosowanych wcześniej leków.

 

Zaskakujących wniosków dostarcza artykuł, opublikowany w „Journal of Otology & Rhinology”. Według naukowców, wizyty w komorze hiperbarycznej mogą działać na alergiczny nieżyt nosa podobnie jak leki steroidowe. Z przeprowadzonych do tej pory badań wynika więc, że wspomaganie farmakoterapii sesjami tlenoterapii, może przynosić pożądane skutki u pacjentów opornych na tradycyjne metody leczenia alergii.

 

Udowodniono, że hiperbaria może łagodzić objawy alergii sezonowych. To pozwala osobom uczulonym na pyłki roślin normalnie funkcjonować w okresie od marca do października (najczęściej są to miesiące silnego pylenia). W publikacji „Hyperbaric Oxygen Therapy and Asthma and Allergies”, dr Rashmi Gulati, dowodzi, jak hiperbaria może minimalizować stany zapalne i obrzęki. Badania wskazują, że w komorze hiperbarycznej obniża się liczba przeciwciał, które wywołują reakcje autoimmunologiczne. Dzięki temu reakcja alergiczna jest łagodzona.

 

Alergie bardzo często obejmują zmiany skórne. Hiperbaria wspomaga szybsze gojenie się i regenerację uszkodzonych tkanek skóry. Dlatego też wskazuje się, że tlenoterapia może być pomocna przy alergiach skórnych.

Cukrzyca i jej powikłania

Jak tlenoterapia wspomaga leczenie cukrzycy?

Cukrzyca to bardzo skomplikowana choroba autoimmunologiczna, która przez lata może wyniszczać organizm bez konkretnych objawów. Statystyki pokazują, że cukrzyca to 8. najbardziej śmiercionośna choroba na świecie. Schorzenie to może wiązać się z wieloma niebezpiecznymi powikłaniami, takimi jak chociażby stopa cukrzycowa czy retinopatia cukrzycowa.

 

Tlenoterapia działa zarówno profilaktycznie, jak i leczniczo na cukrzycę i jej powikłania. Dobre dotlenienie tkanek podczas wizyty w komorze hiperbarycznej poprawia krążenie i mikrokrążenie Twojego organizmu. To może eliminować wiele niepożądanych następstw cukrzycy.

 

Jednym z problemów cukrzycowych są trudno gojące się rany, owrzodzenia czy nawet pęknięcia skóry. Tlenoterapia przyspiesza procesy regeneracji tych tkanek.

 

Wizyta w komorze hiperbarycznej może pomóc diabetykom we wzmocnieniu organizmu i radzeniu sobie z chorobą i jej powikłaniami. Sprawdź udowodnione naukowo przypadki.

Komora hiperbaryczna a leczenie zespołu stopy cukrzycowej

(rok prac naukowych: 2018, autorstwo badań: H. Irawan, N. Semadi i G.R. Widiana)

W przebiegu badań przeprowadzonych przez H. Irawan, N. Semadi i G.R. Widiana w 2018 r., tlen podawany był chorym w czasie 10 90-minutowych sesji pod ciśnieniem 2,4 ATA. Kuracja ta spowodowała u badanych obniżenie glikemii i zmniejszenie stanu zapalnego. W przypadku części pacjentów rany całkowicie się zagoiły czy też miejscowo znacznie poprawił. Takie działanie hiperbarii niejednokrotnie zapobiegło amputacji czy przynajmniej ograniczyło obszar amputacji.

 

Tlenoterapia a leczenie hipoglikemii (niedocukrzenia)

(rok prac naukowych: 2018, autorstwo badań: H. Irawan, N. Semadi i G.R. Widiana)

W 2018 r. H. Irawan, N. Semadi i G.R. Widiana przeprowadzili badania na chorych z hipoglikemią. Przez 5 tygodni, chorzy poddawaniu byli działaniu 100-procentowego tlenu pod ciśnieniem 2,0 ATA. Każda sesja trwała 2 godziny. Wyniki testu wskazują, że  u osób z otyłością, insulinowrażliwość wzrosła po seriach 3 zabiegów w komorze hiperbarycznej i co więcej utrzymywała się na stałym poziomie przez kolejne 30 sesji, a więc do końca prowadzonych badań.

 

Komora hiperbaryczna w leczeniu zespołu hiperglikemiczno-hiperosmolalnego

(rok prac naukowych: 2006, autorstwo badań: N.S. Al-Waili)

W 2006 r. N.S. Al-Waili prowadził badania z udziałem osób cierpiących na zespół hiperglikemiczno-hiperosmolalny. Jest to schorzenie metaboliczne, które pojawia się najczęściej u osób starszych, chorych na cukrzycę typu 2. Charakteryzuje się wyraźnym odwodnieniem organizmu. W teście N.S. Al-Waili wzięło udział 41 osób. Badani brali udział w 15 do 30 sesjach w komorze hiperbarycznej. Terapia spowodowała obniżenie glukozy we krwi pacjentów średnio o 23%:

  • u chorych z poziomem podstawowym glukozy w zakresie 120-170 mg/dl − spadek do <100 mg/dl.
  • u chorych z poziomem podstawowym glukozy <120 mg/dl − spadek do <70 mg/dl.

 

Terapia tlenowa w leczeniu neuropatii cukrzycowej (uszkodzenia nerwów)

(rok prac naukowych: 1999, autorstwo badań: C. Viera, C. Galvez, B. Carrasco, C. Santos, R. Castellanos)

W 1999 r. grupa badawcza C. Viera, C. Galvez, B. Carrasco, C. Santos, R. Castellanos, poszukiwała dowodu na skuteczność hiperbarii w leczeniu neuropatii cukrzycowej. Choroba ta jest wywołana przez uszkodzenie neuronów przez nadmiar cukru we krwi.

W badaniu wzięło udział 9 osób z cukrzycą − 4 z nich była insulinozależna. Po zastosowaniu terapii tlenowej w warunkach zwiększonego ciśnienia u chorych ustąpiły objawy neuropatii, a więc bóle ze strony układu nerwowego, nieprzyjemne mrowienie, drętwienie i pieczenie, czucie opaczne, bóle dystalne oraz skurcze w nogach i ramionach. Głęboko wprowadzony do tkanek tlen sprawił, że połączenia neuronalne odbudowały się, a upośledzone neurony zostały stymulowane do prawidłowej pracy.

 

Komora hiperbaryczna w leczeniu nefropatii cukrzycowej (uszkodzenia nerek)

(rok prac naukowych: 2017; autorstwo badań: Shay Efrati)

Jednym z powikłań cukrzycowych może być nefropatia cukrzycowa, a więc uszkodzenie kłębuszków nerkowych przez podwyższony poziomu cukru we krwi. W badaniach prowadzonych w 2017 r. przez Shay Efrati, 20 osób z nefropatią cukrzycową, w wieku od 18 do 80 lat, brało udział w terapii w komorze hiperbarycznej. Każda osoba przeszła 60 120-minutowych sesji (ciśnienie 2,0 ATA). Wyniki? Dowiedziono, że w warunkach hiperbarii zwiększenie ciśnienia tlenu, który jest dostarczany komórkom nerek, wytwarza dobre środowisko dla rozmnażania się obwodowych komórek progenitorowych. Te właśnie pozwalają odbudować i zregenerować uszkodzone tkanki nerek.

 

Tlenoterapia hiperbaryczna w leczeniu miażdżycy tętnic (arteriosklerozy)

(rok prac naukowych: 2010; autorstwo badań: N. Karadurmus, M. Sahin, C. Tasci, I. Naharci, C. Ozturk, S. Ilbasmis, Z. Dulkadir, A. Sen, K. Saglam)

W wyniku odkładającej się blaszki miażdżycowej, zwęża się światło tętnic. Miażdżyca to częste powikłanie cukrzycy, któremu wyzwanie rzucił zespół naukowy N. Karadurmus, M. Sahin, C. Tasci, I. Naharci, C. Ozturk, S. Ilbasmis, Z. Dulkadir, A. Sen, K. Saglam w 2010 r. W ich badaniu udział brało 28 chorych na cukrzycę. Każda osoba, w czasie 30 105-minutowych sesji, otrzymywała tlen pod ciśnieniem 2,4 (ATA). Leczenie dało zadowalające efekty: zaobserwowano znaczną poprawę badanych parametrów. Badanie to udowodniło, że komora hiperbaryczna pomaga w leczeniu miażdżycy tętnic i kontrolowaniu cukru we krwi. Hiperbaria to dobra metoda wspomagająca terapię arteriosklerozy.

 

Tlenoterapia w leczeniu choroby niedokrwiennej serca (choroby wieńcowej)

(rok prac naukowych: 2017; autorstwo badań: Assaf-Harofeh Medical Center)

Wywołane cukrzycą zwężenie tętnic wieńcowych, które doprowadzają krew do mięśnia sercowego to tzw. choroba niedokrwienna serca. Wpływ tlenoterapii hiperbarycznej na to powikłanie cukrzycowe badali w 2017 r. naukowcy z Assaf-Harofeh Medical Center. Przez  8 tygodni, 20 pacjentów wzięło udział w 40 90-minutowych sesjach w komorze hiperbarycznej. Podawano im 100-procentowy tlen pod ciśnieniem 2 ATA przez 5 dni w tygodniu. Zastosowana terapia poprawiła mikrokrążenie w mięśniu sercowym i zmniejszenia objawy dławicowe u diabetyków.

 

Jak komora hiperbaryczna wpływa na ogólny stan diabetyków?

Nieprawidłowy poziom cukru we krwi osób chorych na cukrzyce może powodować zaburzenia w funkcjonowaniu układu immunologicznego. Przez to organizm nie potrafi dobrze bronić się przed otaczającymi Cię drobnoustrojami. To z kolei w łatwy sposób może doprowadzić do ciężko gojącego się zakażenia.

 

Komora hiperbaryczna jest dziś szeroko stosowana w terapii trudno gojących się ran i nawet ciężkich infekcji u diabetyków. Tlen w warunkach zwiększonego ciśnienia eliminuje także  szkodliwe bakterie, wzmacnia odporność przez dotlenienie tkanek i stymuluje leukocyty do prawidłowej reakcji na szkodliwe patogeny.

 

Stosowanie terapii tlenowej ma także bardzo korzystny wpływ na stan psychiczny diabetyków. Jak każda nieuleczalna choroba przewlekła, cukrzyca odciska na chorym swoje piętno. Częste wizyty u lekarza, długotrwałe leczenie, nieustająca kontrola diety i poziomu cukru − to czynniki bardzo obciążające psychikę. Co więcej, poziom cukru we krwi może determinować nastrój cukrzyka: hipoglikemia może wywołać poczucie smutku czy zrezygnowania, a hiperglikemia niejednokrotnie prowadzi do niepokoju i podenerwowania, a także uczucia wściekłości.

 

Badania prowadzone przez Hua Cao, Keju Ju, LingLing Zong i Tao Meng w 2013 r. dowodziły antydepresyjnego działania terapii tlenowej. Test prowadzono na grupie 60 diabetyków z depresją. Efekty działania komory hiperbarycznej u tych osób poprawiały nastrój podobnie do leków antydepresyjnych.

Borelioza

Choroba z Lyme, czyli borelioza jest ciężką do zdiagnozowania, zakaźną chorobą wieloukładową. Przenoszona jest ona przez zakażone patogenem kleszcze. Jest to ciężka i niebezpieczna choroba o bardzo szerokim spektrum objawów. Niestety, do tej pory medycyna nie wypracowała jednego, w pełni skutecznego leku na boreliozę. Im później wykryje się chorobę i wdroży odpowiednie leczenie, tym trudniej okiełznać jej skutki. Co więcej, choroba ta może być oporna jest na działanie antybiotyków.

 

Najczęściej występującymi symptomami choroby są: gorączka, dreszcze, wędrujący rumień w kształcie pierścienia, zapalenie stawów, zapalenie mięśnia sercowego, zanikowe zapalenie skóry, a także cały szereg objawów ośrodkowego układu nerwowego. Boreliozie może towarzyszyć zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu. Wiąże się ona więc z silnymi bólami głowy, sztywniejącym karkiem, nudnościami i torsjami. W bardzo zaawansowanych przypadkach, borelioza może stanowić zagrożenie dla życia.

 

Tlenoterapia w leczeniu boreliozy

Badania dr Williama Fife’a, prowadzone w 1998 r., udowodniły, że terapia tlenowa pod ciśnieniem 2,36 ATA, przyniosła poprawę stanu zdrowia, a nawet eliminację objawów u 84,8% chorych na boreliozę. 60-minutowe sesje w komorze hiperbarycznej odbywały się 5 dni w tygodniu. Grupa 91 pacjentów w sumie wzięła udział w 1995 zabiegach hiperbarycznych.

 

Tlenoterapia jest standardową i zalecaną formą wspomagania leczenia boreliozy m.in. w Australii, Chinach, Hiszpanii, Japonii, Kanadzie, Polsce oraz USA.

 

Kolejnym dowodem na skuteczność hiperbarii w leczeniu boreliozy jest przypadek 31-letniego mężczyzny, który w 2011 r. trafił do kliniki tlenoterapii hiperbarycznej w Nowym Jorku. Od jego diagnozy minęło już 7 lat (postawiona została w 2004 r.). Po latach bezskutecznej terapii antybiotykami, poddany został 30 90-minutowym sesjom w komorze hiperbarycznej. W terapii wykorzystano 100-procentowy tlen w ciśnieniu 2.5 ATA. Po 10 wizytach w komorze, u pacjenta zauważono lepszą koncentrację i wyeliminowanie zaburzeń snu. Następne 10 sesji sprawiło, że znikło uporczywe skurcze okołooskrzelowe i drętwienie kończyn. Terapia ukoiła także bóle stawów.

 

Tlen hiperbaryczny − „naturalny antybiotyk” na boreliozę

Leczenie w komorze hiperbarycznej ma bardzo dobre wyniki, jeżeli chodzi o leczenie przewlekłych infekcji. Wizyta w komorze tlenowej może zredukować stan zapalny i już na początku leczenia boreliozy przynieść dobre efekty. Warto zwrócić też uwagę na to, że regularne dotlenianie organizmu w warunkach hiperbarii wspomagają organizm przy antybiotykoterapii. Bakterie, które wywołują boreliozę to mikroaerofilne, które umierają w wysokim stężeniu tlenu. Dlatego właśnie można powiedzieć, że tlen hiperbaryczny określany jest jako „naturalny antybiotyk” stosowany w chorobie z Lyme.

 

Co daje komora hiperbaryczna przy leczeniu boreliozy?

  • Wzmacnia odporność
  • Tworzy wolne rodniki tlenowe, które są toksyczne dla szkodliwych mikroorganizmów
  • Pomaga w leczeniu objawów przewlekłych infekcji
  • Wspomaga działanie antybiotyków, a nawet pomaga w walce z infekcjami odpornymi na antybiotyki
  • Wspiera działanie farmakologii
  • Zabija bakterie (atakuje bezpośrednio ścianę komórkową bakterii, powoduje jej pęknięcie i obumarcie drobnoustroju),
  • Oczyszcza organizm z toksyn wytworzonych przez bakterie
  • Działa przeciwzapalnie i przeciwbólowo
  • Bierze udział w neurogenezie, czyli powstawaniu nowych komórek nerwowych
  • Stymuluje angiogeneza, czyli tworzenie nowych komórek naczyń włosowatych − są potrzebne przy rozprowadzaniu antybiotyków
  • Wspomaga regenerację tkanek i narządów

 

Skuteczność terapii tlenowej w leczeniu boreliozy zależy od kilku czynników. Żeby uzyskać optymalne wyniki, terapia tlenowa powinna:

  • być wdrożona tuż po zakażeniu (im szybciej rozpocznie się leczenie po zakażeniu, tym większe są szanse na wyleczenie)
  • obejmować cykl przynajmniej 40 zabiegów przeprowadzanych każdego dnia
  • być prowadzona w sesjach, które trwają między 60 − 120 minut
  • być uzupełnieniem terapii standardowej

Zwalczanie infekcji

Tlen hiperbaryczny wspiera organizm w walce z infekcjami bakteryjnymi i grzybiczymi. Tlenoterapia ma także ogromny potencjał przy leczeniu infekcji wirusowych.

 

W Lifeforce Hyperbaric Medical Clinic w Baltimore, próby ilościowe ex vivo i in vivo na osoczu krwi i na komórkach jednojądrowych krwi obwodowej zakażonych wirusem HIV. Zabiegi prowadzone w komorze hiperbarycznej pokazały, że populacja wirusów w zainfekowanych komórkach znacznie się zmniejszyła.

 

Takie doniesienia naukowe pokazują jak ogromny potencjał tkwi w tlenoterapii hiperbarycznej.

Problemy neurologiczne

udar mózgu, migreny, depresja

Czy wiesz, że Twój mózg zużywa w spoczynku aż 20% dostarczanego do organizmu tlenu, mimo że stanowi ledwie 2% masy ciała? Co więcej, tlen jest absolutnie niezbędny do wytwarzania przez mózg energii. Dlatego właśnie niedobór tlenu i niedokrwienie to najczęstsze przyczyny schorzeń układu nerwowego. Stąd też, terapia tlenem hiperbarycznym często wykorzystywana jest w leczeniu chorób ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego.

 

Jak sesja w komorze hiperbarycznej wpływa na układ nerwowy?

 

  • Redukuje niedotlenienie tkanek ( hipoksję)
  • Poprawia mikrokrążenie
  • Minimalizuje obrzęki mózgu
  • Stymuluje tworzenie się naczyń włosowatych (angiogenezę),
  • Stymuluje powstawanienowych komórek nerwowych (neurogenezę),
  • Redukuje stan zapalny
  • Pobudza uśpione rejony mózgu i jego komórki
  • Przyczynia się do odbudowy bariery krew-mózg (BBB), kiedy dochodzi do niedokrwienia mózgu

 

Komora hiperbaryczna wykorzystywana jest głównie jako wspomaganie leczenia, a nie samodzielna terapia. Sesje hiperbaryczne mogą przyspieszać efekty działania leków czy terapii. Bardzo ważne jest określenie, czy pacjent z chorobami neurologicznymi nie ma przeciwwskazań do wizyt w komorze hiperbarycznej.

 

Tlenoterapia wspiera terapie:

  • Rekonwalescencji po udarze mózgu (pomaga w eliminacji skutków)
  • Po porażeniu nerwu twarzowego
  • Zaburzeń neurologicznych wywołanych np. urazami
  • Migren
  • Chorób i zaburzeń psychicznych np. depresji, nerwic czy choroby afektywnej dwubiegunowej
  • Zespołu przewlekłego zmęczenia
  • Stosowaną w stwardnieniu rozsianym (MS)
  • Choroby Alzheimera
  • Choroby Parkinsona

Udar mózgu

Tak zwany incydent mózgowo-naczyniowy to po prostu udar mózgu − rzadziej możesz spotkać się z nazwą apopleksja. Wywołany jest nagłym zaburzeniem czynności mózgu (ogniskowym lub ogólnym). W ciężkich przypadkach udaru, komórki rdzenia mózgowego obumierają, ale tkanka otaczająca miejsce urazu zwykle pozostaje żywa (wiele zależy od jej ukrwienia).

 

Terapia hiperbaryczna sprzyja angiogenezie, czyli tworzeniu się nowych naczyń krwionośnych i neurogenezie, czyli powstawaniu nowych komórek nerwowych. Zastosowanie tlenoterapii przy rekonwalescencji po udarze pomaga naprawić uszkodzone tkanki.

 

Jak dowiodły badania z wykorzystaniem tomografii emisyjnej SPECT, wiele uszkodzonych przez udar neuronów to komórki uśpione, które mogą przeżyć nawet kilka lat po udarze. Tlenoterapia w warunkach podwyższonego ciśnienia wspomaga ich powrót do życia i reaktywację. Dlatego m.in. wizyty w komorze hiperbarycznej przyspieszają poprawę kondycji zdrowia pacjentów po udarze − znacznie zmniejsza się u nich częstotliwość stanów spastycznych, a także poprawiają się pamięć i funkcje poznawcze.

 

Po raz pierwszy tlenoterapię po udarze stosowano w 1965 r. Prowadzone przez kolejne lata badania pokazują, że sesje w komorze hiperbarycznej dobrze wpływają na zdrowie chorych, przy braku skutków ubocznych. W teście

 

dr Shai Efrati z Uniwersytetu w Tel Avivie wzięło udział 74 osób. Pacjenci przeszli udar na 6 − 36 miesięcy przed rozpoczęciem badań.

Osoby te podzielono na 2 grupy: 1. poddawano tlenoterapii przez 2 miesiące, 5 razy w tygodniu (40 90-minutowych sesji), 2. − nie była leczona (grupa kontrolna).

Po teście, u 1. grupy zaobserwowano:

  • poprawę mowy
  • lepsze czucie
  • stopniowe ustępowanie paraliżu
  • poprawę samopoczucia i jakości życia.

U 2. grupy nie odnotowano znaczącej poprawy.

 

Według dr Shai Efrati:

„Udar mózgu powoduje kilka rodzajów uszkodzeń. Najpoważniejszym z nich jest martwica. Tkanka umiera i nic już nie można zrobić. Jednak jeśli przyjrzeć się tkankom, które ją otaczają, okaże się, że zachowały one funkcje metaboliczne. I to właśnie te obszary możemy pobudzać do efektywniejszej pracy”.

 

Wniosek płynący z tego eksperymentu jest taki, że tlen w warunkach podwyższonego ciśnienia wpływa na regenerację obumarłych komórek, co pomaga stopniowo wrócić do sprawności fizycznej i psychicznej.

 

Inna próba wykonana była na 50-osobowej grupie o średniej wieku 62 lat − każdy z podmiotów badań przeszedł udar ponad 2 lata wcześniej. Każdy pacjent przeszedł 60 45-minutowych sesji w komorze hiperbarycznej − wizyty odbywały się 6 razy w tygodniu.

 

Aż u 95% uczestników testu zaobserwowano:

  • poprawę sprawności motorycznej
  • zwiększenie wrażliwości na dotyk i temperaturę
  • poprawę kontroli funkcji wydalniczych (jelit i pęcherza moczowego)
  • poprawę pamięci, mowy, wzroku i słuchu

Co ważne, nie obserwowano jednocześnie żadnych skutków ubocznych w wyniku terapii tlenem hiperbarycznym.

Porażenie nerwu twarzowego

Hiperbaria w znacznym stopniu wspiera efekty leczenia samoistnego porażenia nerwu twarzowego. Najważniejszą jej zaletą jest skrócenie czasu rekonwalescencji i przywrócenia pełnej funkcjonalności uszkodzonego nerwu.

 

Tlen hiperbaryczny podawany w dużych dawkach ma zdolność obniżania ciśnienia środczaszkowego, bo obniża przepływ krwi w mózgu. To powoduje przywrócenie metabolizmu tlenowego w tkance mózgowej i usuwanie zaburzeń spowodowanych niedokrwienie, niedotlenieniem, obrzękiem i nieprawidłowym działaniem enzymów.

 

Im wyższe ciśnienie parcjalne tlenu, tym większy jest zasięgu dyfuzji tlenu w naczyniach mózgu. Niedotlenione obszary zaopatrywane są w zwiększone ilości tlenu w warunkach hiperbarii.

Uszkodzenie mózgu

Kolejnym dowodem na skuteczność działania terapii w komorze hiperbarycznej przy uszkodzeniu mózgu jest przypadek 2-letniej dziewczynki, u której w wyniku podtopienia doszło do głębokiego uszkodzenia istoty szarej i atrofii mózgu. 2-latka nie mówiła, nie chodziła, nie reagowała na polecenia. Cierpiała także na syndrom drżenia głowy i ciągłego skręcania szyi.

 

Ten przypadek medyczny opisany został przez 2 lekarzy amerykańskiego pochodzenia ­− dr P. Harch i dr E. Fogarty. Po 78 dniach od urazu małą pacjentkę zaczęto poddawać tlenoterapii hiperbarycznej. Dziewczynka przeszła 40 sesji po 45 minut. Odbywały się one 5 razy w tygodniu.

 

Zaledwie po 10 wizytach w komorze, mama dziecka przyznała, że jej córka stała się „prawie normalna”. Po 39 sesjach, kondycja 2-latki zdecydowanie się poprawiła, a dolegliwości neurologiczne ustępowały. Dziewczynka:

 

  • mogła chodzić przy wspomaganiu
  • mówiła lepiej niż przed niedotlenieniem
  • miała funkcje motoryczne niemal na normalnym poziomie
  • prawidłowo rozpoznawała
  • wykazywała poprawę w badaniu neurologicznym
  • miała mniejsze deficyty emocjonalne i temperamentu

 

Po 27 dniach terapii tlenem w komorze hiperbarycznej przeprowadzono rezonans magnetyczny. Okazało się, że po 40 sesjach tlenowych w

162 dni od podtopienia, u dziewczynki stwierdzono tylko niewielki uraz szczątkowy oraz prawie całkowite odwrócenie zanikania korowego i istoty białej.

 

Innym przypadkiem wskazującym na skuteczność hiperbarii w leczeniu urazów mózgu, jest 17-letni Curt Allen. Po wypadku samochodowym pacjent miał rozległe uszkodzenie mózgu i wpadł w śpiączkę. Po kilku operacjach neurologicznych i miesiącach rehabilitacji, pacjent wciąż nie wykazywał poprawy, aż do czasu rozpoczęcia leczenia przez dr Paula Harcha. Ten zastosował 100-procentowy tlen pod ciśnieniem. Obejrzyj film i zobacz, jak poprawił się stan Allena po zastosowaniu hiperbarii.

Stwardnienie rozsiane

Demielinizacja ośrodkowego układu nerwowego to stwardnienie rozsiane (SM). Jest to choroba przewlekła o charakterze zapalnym, w wyniku której tkanka nerwowa uszkadzana jest wieloogniskowo.

 

Mimo wielu lat badań, wciąż nie do końca poznana jest przyczyna tej choroby. Dlatego właśnie choroba ta pozostaje nieuleczalna, a tradycyjne terapie działają tylko objawowo. Najnowsze prace naukowe donoszą, że za SM odpowiedzialna jest przewlekła niewydolność żylna mózgowo-rdzeniowa. Konsekwencją tego może być niedotlenienie organizmu. Z tego powodu, wdrożenie pomocniczo tlenoterapii hiperbarycznej w leczeniu stwardnienia rozsianego nabiera w Polsce coraz większego znaczenia. Wizyty w komorze hiperbarycznej dają możliwość zregenerowania uszkodzonych komórek nerwowych w warunkach zwiększonego stężenia tlenu. Neurony mogą odzyskać część swoich funkcji i działać prawidłowo. Efektem wspierania tradycyjnej terapii SM hiperbarią jest zatrzymanie rozwoju objawów choroby, a czasem nawet cofnięcia ich.

 

Tak więc, w leczeniu SM wspomagająco sprawdza się tlenoterapia. Na co pomaga?

  • zmniejsza stan zapalny
  • łagodzi ból
  • zmniejsza spastyczność
  • poprawia motorykę ciała
  • zwiększa odporność na infekcje
  • poprawia funkcje poznawcze
  • pomaga w radzeniu sobie ze stanami depresyjnymi

 

Sesje w komorze hiperbarycznej są wysoce bezpieczne i nie wywołują skutków ubocznych u chorych ze stwardnieniem rozsianym.

W leczeniu tej choroby neurologicznej najlepsze wyniki przynoszą sesje w komorze tlenowej warunkach ciśnienia poniżej 2,0 atm. W publikacji z 2015 r., pt.: „Wstępne badania kliniczne nad leczeniem hiperbarią tlenową stwardnienia rozsianego” , dr Ulewicz i jego współpracownicy opublikowali wnioski z prowadzonych badań klinicznych. W testach wzięło udział 16 osób w wieku 18 − 60 lat. U każdego pacjenta zdiagnozowano SM, a okres ich choroby wynosił więcej niż 9 lat.  Każda osoba wzięła udział w 25 − 30 sesjach tlenoterapii hiperbarycznej. Z publikacji wynika, że poprawa kondycji zdrowia nastąpiła aż u 14 chorych. Najbardziej widoczne były: lepsza sprawność ruchowa, zmniejszona męczliwość i zmniejszenie zaburzeń równowagi.

 

Innym dowodem na skuteczność tlenoterapii w leczeniu stwardnienia rozsianego to przypadek 36-letniego mężczyzny. Pacjent cierpiał na ostrą i nawracającą postać SM, a jego diagnozę postawiono 6 lat wcześniej. Chory leczony był m.in. tlenem w warunkach hiperbarii, a zmiany jego stanu zdrowia zarejestrowano przez SPECT (tomografię emisyjną pojedynczych fotonów, która umożliwia stworzenie obrazu przestrzennego aktywności mózgu).

SPECT wykonano przed zabiegiem tlenoterapii w warunkach niskiego ciśnienia, po 1. sesji i po 80 wizytach w komorze hiperbarycznej. Tomografia pokazała, że poprawił się przepływ krwi w mózgu. (na obrazach wydać także niespecyficzne, globalne wygładzenie). Mężczyzna z kolei zauważył poprawę mowy i funkcji poznawczych oraz kontrolowanie moczu.

 

Innym przypadkiem wartym odnotowania, jest historia choroby pacjenta, który dzięki stosowaniu HBOT przez 20 lat nie zaobserwował nowych objawów choroby (jego postać SM zatrzymała się dzięki wspomaganiu leczenia tlenoterapią).

Migreny

Czy wiesz, że od 10 − 20% populacji ludzi na całym świecie cierpi na różne postaci migreny? Co więcej, liczba ta z roku na rok wzrasta! Migreny mają podłoże neurologiczne, jednak dokładna przyczyna choroby nie jest znana. Nie ma także jednego, skutecznego leku na bóle migrenowe. Leki przeciwbólowe mogą przynieść ulgę, często jednak tylko w nieznacznym stopniu. Można więc powiedzieć, że przy migrenach, zarówno leczenie przyczynowe, jak i objawowe niemal nie istnieje.

 

Migrenowe bóle głowy bardzo obniżają standard życia − chory przy ataku migreny może niemal całkowicie być wyłączony z funkcjonowania. Objawami towarzyszącymi temu bólowi głowy to światłowstręt, mdłości, a nawet wymioty.

 

Do jednym z metod leczenia migreny zalicza się tlenoterapię. Co  daje komora hiperbaryczna przy migrenie? Odpowiednie dotlenienie mózgu, obkurcza naczynia krwionośne. To z kolei zmniejsza odczuwany ból.

 

Leczenie migreny za pomocą komory hiperbarycznej zaczęto stosować jeszcze na przełomie lat 30 . i 40. w Rochester. Tam chorym poddawano podwyższone dawki tlenu, co przynosiło im ulgę. Z czasem tlen wykorzystywano także do uśmierzania klasterowych bólów głowy. Metodę HBOT zastosował tu dr Kudrow, który dowiódł, że zaburzony rytm okołodobowy przyczynia się do ataków, a to zmniejsza ilość tlenu w mózgu. Lekarz wykazał, że tuż przed atakiem migreny pojawia się niedotlenienie. Co prawda, sama sesja w komorze hiperbarycznej nie jest w stanie zapobiec przed napadem migreny, jednak podanie tlenu w warunkach hiperbarii uśmierza ból w trakcie ataku bólu migrenowego. Dzieje się tak, bo tlen hiperbaryczny łagodzi opuchliznę naczyń krwionośnych mózgu.

 

Współcześnie także prowadzone są liczne badania nad leczeniem bólów migrenowych za pomocą tlenoterapii. W 1995 r. 2 amerykańskich naukowców przeprowadziło test na dwóch, 10-osobowych grupach. Pierwsza z nich otrzymywała tlen w warunkach normalnego ciśnienia, druga w tlen hiperbaryczny. O ile w pierwszej grupie poprawę odnotowano tylko u jednego pacjenta, w drugiej aż 9 osób przyznało, że czuje się lepiej. Kontynuacją tego eksperymentu było poddanie pacjentów pierwszej grupy działaniu hiperbarii. Tu poprawę odnotowano u wszystkich podmiotów badania. Naukowcy wyciągnęli wniosek, że efekt ten spowodowany był przyspieszeniem reakcji metabolicznych w mózgu.

 

Z kolei w 2004 r. dowiedziono, że regularne odwiedzanie komory hiperbarycznej zmniejszają liczbę epizodów migrenowych i ich intensywność.

Depresja

Nie sposób pominąć to, w jaki sposób na schorzenia o podłożu psychicznym wpływa komora hiperbaryczna. Wskazania do tlenoterapii obejmują m.in. depresję. Naukowcy odkryli związek pomiędzy kondycją psychiki a rytmem oddychania. Powstrzymywanie emocji powoduje napięcia mięśniowe, co z kolei może prowadzić do zaburzenia oddychania i nieprawidłowego dotlenienie mózgu. To może bezpośrednio wpływać na Twoje samopoczucie.

 

Jeżeli chodzi o samą depresję, warto wiedzieć, że na świecie aż 17% populacji ludzkiej choruje na depresję. Jest to najczęściej spotykane zaburzenie psychiczne. Ponad połowa osób, które trafiają do lekarza ma ciężką lub umiarkowaną formę depresji. Niestety, nawet u połowy chorych na depresję, zaburzenie to nigdy nie zostało zdiagnozowane. Choroba ta związana jest z obniżeniem samopoczucia i spadkiem energii. Objawy depresji często są ignorowane, zwłaszcza przez bliskich i otoczenie, którzy mogą nawet podejrzewać chorego o symulowanie. W psychiatrii wyróżnia się różne postaci depresji. Najczęściej spotyka się: depresję oddechową, endogenną,  reaktywną, dystymię czy zaburzenie dotykające młode matki, depresję okołoporodową.

 

Leczenie depresji jest bardzo trudne i wymaga wielkiego zaangażowanie chorego i jego najbliższych. W terapii stosuje się leki psychotropowe, psychoterapię, a także metody alternatywne. Współczesna medycyna udowadnia, że wspomaganie leczenia wizytami w komorze hiperbarycznej może przynieść bardzo korzystny wpływ na kondycję chorego. Dobre dotlenienie układu nerwowego, przed wszystkim mózgu, terapii pomaga ograniczyć stany depresyjne i zniwelować przewlekły stres. Tlenoterapia jest metodą bardzo bezpieczną i nie wywołuje skutków ubocznych, w przeciwieństwie do farmakoterapii. Nie oznacza to jednocześnie, że zalecana jest zamiana wprowadzonej przez psychiatrę metody leczenia środkami farmakologicznymi, na rzecz metody alternatywnej, jaką jest tlenoterapia.

 

Terapia tlenowa daje bardzo dobre skutki przy leczeniu depresji endogennej i oddechowej. Działa to przede wszystkim przyczynowo na poziomie komórkowym. Oznacza to, że zapewnia tkankom właściwe odżywienie i poprawia ich funkcjonowanie. Bierna tlenoterapia jest zabiegiem ratującym życie przy depresji oddechowej!

 

Leczenie komorą hiperbaryczną chorych na depresję poprawia nastrój i samopoczucie, zmniejsza odczuwany lęk i narastającą frustrację. Z organicznego punktu widzenia jest to możliwe dzięki stymulacji metabolizmu neuronów. Wpływa to także korzystnie na pamięć, koncentrację i pomaga w przyswajania nowych informacji.

 

To nie wszystko, co potrafi komora hiperbaryczna. Opinie lekarzy wskazują, że tlenoterapia hiperbaryczna może działać także prewencyjnie, a więc:

  • zwiększa odporność na zachorowanie na depresję endogeniczną, dzięki stymulacji wzrostu liczby neuroprzekaźników serotoniny − to one mają wpływ na podniesienie nastroju,
  • zmniejsza ryzyko wypalenia zawodowego przez eliminację przewlekłego stresu.

 

Istnieje wiele dowodów naukowych na korzystny wpływ tlenoterapii hiperbarycznej na stan osób z depresją. W 2013 r. w Nankinie (w Chinach) przeprowadzono badania na grupie 60 osób. Każda z nich borykała się z depresją. Sesje w komorze hiperbarycznej wykazały taką samą, a w pojedynczych przypadkach większą, skuteczność leczenia depresji jak środki farmakologiczne(Dexanit, Flupentixol czy Melitracen). W ocenie stanu zdrowia osób biorących w udział w badaniu pomogła skala Hamiltona (HAMD).

Zespół chronicznego zmęczenia

Zespół chronicznego zmęczenia coraz częściej wpisywany jest na listę chorób cywilizacyjnych. Badania prowadzone w Wielkie Brytanii pokazują, że na syndrom ten cierpi nawet 1 na 1000 ankietowanych. Dotyka najczęściej kobiety, w wieku 20 do 40 lat.

 

Na czym polega to schorzenie? Definiuje się je jako zmęczenie, które trwa bez przerwy przez okres ponad 6 miesięcy. Co ważne, zmęczenie to nie ustaje mimo wypoczynku. Taki stan znacznie utrudnia codzienne funkcjonowanie. Dodatkowo, przypadłości mogą towarzyszyć objawy takie jak: przewlekłe zapalenie zatok, alergie, stany podgorączkowe, zaburzenia termoregulacji, nocne poty, bóle w klatce piersiowej,  kołatanie serca, bóle stawowe i mięśniowe, napięciowe bóle głowy, wahania masy ciała, powiększone węzły chłonne, powracające infekcje, problemy gastryczne (np. zespół jelita drażliwego). W przypadku kobiet może także dochodzić do zaburzenia cyklu menstruacyjnego. Badania pokazują, że osoby, które cierpią na zespół chronicznego zmęczenia mają obniżony poziom kortyzolu we krwi.

 

Głównym winowajcą syndromu chronicznego zmęczenia jest przewlekły stres. Przyczyniają się też do niego zaburzenia dobowego rytmu, anemia, zakażenia wirusowe, niedoczynność tarczycy, niższa zdolność wątroby do usuwania toksyn z organizmu, niskie ciśnienie krwi, niedobór snu, zła dieta, w tym nadużywanie kofeiny.

 

Dotlenienie komórek w komorze hiperbarycznej znacznie poprawia jakość życia osób cierpiących na syndrom chronicznego zmęczenia.

Choroby układu oddechowego

zatrucie tlenkiem węgla, walka ze smogiem

Zatrucie tlenkiem węgla

Komora hiperbaryczna stanowiła swoisty przełom w leczeniu zatrucia tlenkiem węgla. Tlen w warunkach podniesionego ciśnienia, zapobiega spustoszeniu, jakie w Twoim organizmie może poczynić czad. Do najczęstszych następstw zatrucia tlenkiem węgla należą: zaburzenia pamięci i problemy z uczeniem się, zmiany osobowości, trudności z koordynacją ruchów i utrzymaniem równowagi.

 

Komora hiperbaryczna wspomaga usuwanie tlenku węgla z komórek i krwi. Dzieje się to drogą oddechową lub przez eliminację trucizny w organizmie. Zwiększone ciśnienie tlenu łagodzi obrzęk uszkodzonych tkanek. Tlenoterapia może uratować życie w takich przypadkach. W lżejszych zatruciach wspomaga powrót do zdrowia.

Choroba dekompresyjna

Komora hiperbaryczna znalazła powszechne uznanie w medycynie dzięki swoim zasługom w leczeniu choroby dekompresyjnej. Tlenoterapia w warunkach podwyższonego ciśnienia stosowana przy chorobie dekompresyjnej u nurków czy osób często podróżujących samolotem.

Walka ze smogiem

Smog to coraz poważniejszy problem, zwłaszcza w dużych miastach zimą. Ma on bardzo negatywne skutki dla Twojego organizmu, m.in. zwiększa ryzyko chorób układu oddechowego. Nawet krótkotrwały kontakt z zanieczyszczeniami powietrza może prowadzić do rozwoju stanu zapalnego, podrażnienia tchawicy i krtani.

 

Tlenoterapia hiperbaryczna to pomaga w oczyszczeniu krwiobiegu i układu oddechowego. Dodatkowo zmniejsza ryzyko infekcji płuc i lepiej dotlenia tkanki.

Chroniczny ból

Tlenoterapia może łagodzić ból i podnosić próg bólowy, zmniejsza markery stanu zapalnego i poprawia zdolności regeneracyjne tkanek. Dlatego też stosowana jest w terapii przy bólach mięśni czy nerwobólów. Dotlenienie organizmu na poziomie komórkowym przywraca organizmowi równowagę i uśmierza ból.

 

W związku z tym tlenoterapia znalazła zastosowanie w leczeniu wszelkiego rodzaju stanów bólu mięśni i nerwobólu. Bezwzględnie dotlenienie organizmu na poziomie komórkowym, w sposób absolutnie proporcjonalny przyczynia się do uzyskania stanu równowagi całego organizmu, w ślad za tym przywracając jego prawidłowe funkcjonowanie pozwala na eliminację schorzeń bólowych.

Nowotwory

Dotlenienie organizmu w komorze hiperbarycznej może uchronić Cię przed rozwojem chorób nowotworowych. Może ona ograniczać rozwój komórek rakowych w organizmie i ich proliferację.  Wizyty w komorach hiperbarycznych zalecają pacjentom onkologicznym naukowych ze Stanów Zjednoczonych. Metoda ta coraz częściej stosowana jest także wśród medyków europejskich.

 

Tlen hiperbaryczny stymuluje układ immunologiczny, odżywia komórki i organy wewnętrzne, a co za tym idzie − wspiera organizm do walki z nowotworem.

 

Komora hiperbaryczna − wskazania w onkologii:

  • sprzyja rewitalizacji komórek i chroni przed uszkodzeniami, które mogą doprowadzić do rozwoju nowotworu.
  • pomaga oczyścić organizm z metali ciężkich i toksyn
  • podnosi odporność organizmu
  • obniża markery stanu zapalnego i poziom CRP (białko C-reaktywne), TNF-alfa (czynnik martwicy nowotworów)

 

Często stosowanymi metodami terapii przy nowotworach są radioterapia i chemioterapia. Terapie te, walcząc z komórkami rakowymi, doszczętnie pustoszą organizm chorego. Zaobserwowano, że zniszczenia po naświetlaniu czy wlewach chemioterapii wywołane są przez zmianą w dostarczaniu tlenu do tkanek, co prowadzi do nieprawidłowego funkcjonowania organizmu. To zmniejszona podaż tlenu w leczonych obszarach wywołuje popromienne uszkodzenia zdrowych komórek, które objawiają się jako bolesne owrzodzenia, ostre reakcje skórne czy nawet uszkodzenia narządów.

Życiodajny tlen dostarczany w komorze hiperbarycznej może poprawić więc ogólną kondycję chorego po radio- czy chemioterapii. Co daje tlenoterapia?

  • Wspiera organizm z angiogenezie, czyli tworzeniu nowych naczyń włosowatych − te odpowiadają zaś za dobre odżywienie skóry, kości, mięśni i błon śluzowych
  • Poprawia krążenie w całym organizmie, co wpływa na odżywienie organów i tkanek całego ciała.

 

Tlenoterapia jest więc rekomendowana jako wspomaganie leczenia nowotworu przez znamienitych lekarzy onkologów i nie tylko.

Zwiększenie zaopatrzenia komórek w tlen hamuje proces ich złośliwienia, a nawet – co obserwujemy w wielu przypadkach – niszczy je

– zapewnia dr Pavel Yutsis, członek American Academy od Preventive Medicinie i autor wielu książek z zakresu medy

Problemy gastryczne

choroba wrzodowa, niedrożność jelit

Wizyty w komorze hiperbarycznej dobrze wpływają na osoby cierpiące na schorzenia układu pokarmowego. Pozytywny wpływ tlenu w podwyższonym ciśnieniu zaobserwowano w przypadku:

  • zapalenia jelit
  • nieswoistego zapalenia jelita grubego
  • niegojących się ran w napromieniowanych wcześniej tkankach
  • zapalenia trzustki i ropnia okołotrzustkowego
  • infekcji błony śluzowej w jamie ustnej
  • nadżerek i owrzodzeń
  • nieoperacyjnych nowotworów przełyku i wpustu
  • problemów z drożnością jelit (niedrożność jelit)
  • wirusowego zapalenia wątroby lub przeszczepu wątroby

Terapia w komorze hiperbarycznej dobrze wpływa także na stan pacjentów po operacjach odbytu i leczeniu ich powikłań. Dobrze sprawdza się także jako terapia wspomagająca u osób z nieswoistym zapaleniem jelita grubego.

Choroba wrzodowa

Tlenoterapia ma dobre wyniki przy wspomaganiu leczenia wrzodów trawiennych.

 

Jak działa komora hiperbaryczna? Wskazania przy wrzodach obejmują:

Skojarzenie leczenia farmakologicznego z tlenoterapią w przypadku choroby wrzodowej przynosi lepsze rezultaty, niż łączenie farmakologii z laseroterapią, terapią polem magnetycznym czy akupunkturą. Poziom wyleczeń przekraczającego 94% przypadków.  Komora hiperbaryczna zalecana jest zwłaszcza u seniorów z wrzodami, u których dodatkowo występuje miażdżyca czy choroba wieńcowa.

 

Tlenoterapia może być stosowana po operacji po pęknięciu wrzodów żołądka lub dwunastnicy. Tlen hiperbaryczny znacząco skraca czas rekonwalescencji i rehabilitacji, a także zmniejsza ryzyko powikłań o ponad 50%.

 

Tlenoterapia jest bezpieczna przy wrzodach dwunastnicy leczonych blokerami.

 

Komora hiperbaryczna sprawdza się w przypadku osób z zaburzeniami hemodynamicznymi i oddechowymi przy krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Niedrożność jelit

Komora hiperbaryczna − na co pomaga przy niedrożności jelit?

  • Zmniejsza objętość pętli jelitowych w przepuklinie i znacznie redukuje gazy jelitowe
  • Poprawia kurczliwość jelit, dzięki podniesienia ciśnienia na zewnątrz otrzewnej − to przywraca prawidłową perystaltykę
  • Usprawnia dyfuzję gazów z jelita do krwi
  • Dotlenienie komórek ściany jelita, co powoduje:
    • poprawę przeżywalności tkanek w niedrożnym obszarze
    • powrót przepony do prawidłowej pozycji
    • powrót właściwej wentylacji
    • poprawę powrotu żylnego
    • stymulację leukocytów do bakteriobójczej pracy – to hamuje proces namnażania bakterii i redukuje liczby endotoksyn

Patologie gruczołów trawiennych

Sesje w komorze hiperbarycznej dobrze działają także w przypadkach wirusowego zapalenia wątroby typu B. Tlen w warunkach podniesionego ciśnienia sprawia, że:

  • obniżona zostaje aktywność enzymów, których stężenie wzrasta przy uszkodzeniu wątroby (aminotransferazy alaninowej i gamma-glutamylotranspeptydazy)
  • zredukowane jest stężenie przeciwciał: immunoglobuliny G (IgG) i immunoglobuliny M (IgM),
  • obniżone zostają wartości markerów aktywności procesu zapalnego w wątrobie

Tlenoterapia a przeszczep wątroby

Tlenoterapia hiperbaryczna znacznie zmniejsza ryzyko zakrzepicy po przeszczepie wątroby. Zapobiega także powikłaniom septycznych i zmniejsza liczbę koniecznych retransplantacji. Zastosowanie komory hiperbarycznej po częściowym usunięciu miąższu wątroby wyrównuje stężenie glutaminy w surowicy. Ta substancja jest wskaźnikiem, który określa, czy wątroba prawidłowo funkcjonuje po zabiegu.

Choroby odbytu

Komora hiperbaryczna polecana jest jako wspomaganie operacyjnego leczenia niedrożności jelit przy chorobie Hirschsprunga. Tlenoterapia pomaga także przy rozwojowych chorobach odbytu i odbytnicy.Sesje w komorze hiperbarycznej pozwalają na:

  • ograniczenie czasu żywienia pozajelitowego
  • redukcję ryzyka powikłań septycznych czy ropnych
  • lepsze ukrwienie ścian jelit
  • zniwelowanie refluksu dożołądkowego
  • ograniczenie zakażeń beztlenowymi bakteriami

akteriami beztlenowymi.

Problemy laryngologiczne

szumy uszne, głuchota

Leczenie hiperbarią, według zaleceń German Society for ENT-Diseases, Head and Neck Surgery, zaleca się przy chorobach takich jak:

  • szumy uszne po urazie akustycznym, urazie szczęki, nagłej utracie słuchu czy powstające w wyniku choroby Meniere’a
  • głuchota wynikła z nagłej utraty słuchu, choroby Meniere’a, powikłań po zabiegach operacyjnych, uszkodzenia ślimaka, półpaśca o usznej postaci, urazu ciśnieniowego, uszkodzenia toksycznego lub akustycznego, uraz czaszki czy infekcji
  • zawroty głowy spowodowane podrażnieniem i uszkodzeniem ślimaka, ostrą utratą czynności obwodowej części błędnika, chorobą Meniere’a lub nagłą utratą słuchu
  • zapalenie ucha zewnętrznego

Nagła głuchota

Nagła głuchota czy niedosłuch często jest pozostałością po infekcji wirusowej ucha wewnętrznego. Może też wynikać z zaburzenia mikrokrążenia w ślimaku. Rzadziej za nagłą głuchotę odpowiadają zaburzenia autoimmunologiczne czy guz kąta mostowo-móżdżkowego.

 

Techniki stosowane w terapii nagłej głuchoty są zróżnicowane. Jedną z nich jest hiperbaria. Badania wskazują, że zabiegi w komorze hiperbarycznej poprawiają krążenie i mikrokrążenie komórek czuciowych, a także sprawiają, że tkanki lepiej dotlenione. Jest to też jedyna metoda lecznicza ma zdolność zwiększania ciśnienia parcjalnego tlenu w uchu wewnętrznym. Tlen ten wpływa również na działanie reologiczne (lepko-sprężyste).

 

Podczas zabiegu wzrasta natlenowanie płynów, które występują w uszach, co regeneruje cały narząd słuchu. Komora hiperbaryczna wpływa też na sprawność elektrofizjologiczną ślimaka i poprawę potencjału czynnościowego nerwu przedsionkowo-ślimakowego. To on transportuje informację słuchową ze ślimaka do mózgu.

 

Badania nad zastosowaniem hiperbarii w leczeniu nagłej utraty słuchu wykazały, że po bezskutecznych, zachowawczych terapiach, u 1100 pacjentów, okazała się ona skuteczna w 50% przypadków. U takiego odsetka osób nastąpiło obniżenie utraty słuchu o ponad 20 bB. Aż 11% badanych odzyskało słuch całkowicie. Z badań wynika także, że najlepsze wyniki osiąga się u osób, u których utrata słuchu jest świeżym objawem.

 

Testy z wykorzystaniem hiperbarii przeprowadzono także w Polsce. Mazowieckie Centrum Terapii Hiperbarycznej i Leczenia Ran w 2007 r. poddało badaniu 9 pacjentów z nagłą głuchotą idiopatyczną (przyczyna głuchoty nieznana). Chorym, do leczenia farmakologicznego włączono także wizyty w komorze hiperbarycznej. Co ważne, głuchota zdiagnozowana była u chorych nie wcześniej niż 14 dni przed wdrożeniem leczenia. Aż u 77% badanych zauważono zmniejszenie nastąpienia dolegliwości już po 10 sesjach hiperbarycznych.

 

Zważając na to, że najlepsze efekty hiperbaria daje w przypadku „świeżego” niedosłuchu, pacjenci kierowani mogą być na terapię hiperbaryczną w okresie do 3 miesięcy od chwili ogłuchnięcia. Nie mniej jednak, najlepsze wyniki daje terapia wdrożona nie później niż na 2 tygodnie po utracie słuchu. Żeby osiągnąć optymalne rezultaty liczy się także regularność wizyt w komorze hiperbarycznej.

Szumy uszne

Przyczyny szumów usznych bardzo często pozostają nie poznane. A ze schorzeniem tym boryka się coraz więcej osób.

 

Szumy w uszach mogą być wywołane m.in. przez:

  • nadciśnienie tętnicze i drgania w sztywnych, miażdżycowych naczyniach,
  • choroby zapalne ucha wewnętrznego i środkowego
  • wiek i degenerację narządu słuchu − starzenie się ucha zaczyna się ok. 60 roku życia
  • uszkodzenie nerwu ślimakowo-przedsionkowego, które powstaje przy półpaścu usznym lub stwardnieniu rozsianym
  • urazy czaszki, w tym poprzeczne złamanie piramidy kości skroniowej,
  • urazy akustyczne, czyli przewlekłą lub nawet jednorazową ekspozycji na silne bodźce akustyczne, podczas słuchania głośnej muzyki − szczególnie przez douszne słuchawki czy na koncercie
  • zażywanie leków oto toksycznych w tym antybiotyków aminoglikozydowych, diuretyków pętlowych, kwasu acetylosalicylowego i innych
  • nerwiaka nerwu słuchowego lub guza kąta mostowo-móżdżkowego − w takich przypadkach szumy uszne występują wtedy zwykle po jednej stronie

 

Badania kliniczne przeprowadzone na 7766 chorych, u których wdrożono leczenie komorą hiperbaryczną,  po 3 miesiącach od pojawienia się szumów usznych dowiodły skuteczności tej metody. Aż u 70% badanych nasilenie szumów zmniejszyło się aż o 50%, a u 30% badanych dolegliwości ustąpiły całkowicie. To pokazuje, że stosowanie tlenoterapii hiperbarycznej ma znaczną przewagę nad bezskuteczną terapią zachowawczą.

 

Inne badania przeprowadzono  na grupie 69 pacjentów − (u 46 pacjentów szumy pojawiły się nie wcześniej niż 3 miesiące wcześniej). Wcześniej u osób zastosowano klasyczne leczenie infuzyjne. Nie przyniosło one żadnych efektów. Po 10 wizytach w komorze hiperbarycznej u 50% pacjentów nastąpiła poprawa.

 

Co ważne, tlenoterapia hiperbaryczna nie jest kuracją długotrwałą. Poprawę obserwuje się już po kilku regularnych sesjach w komorze (najlepiej dzień po dniu). Skuteczność terapii uzależniona jest także od tego jak świeże są dolegliwości pacjenta. Im szybciej po wystąpieniu objawów rozpocznie się terapię, tym większe szanse na całkowite wyleczenie.

Zapalenie ucha zewnętrznego

Tlenoterapia może przynieść korzystne efekty w przypadku zapalenia ucha zewnętrznego, kiedy jest oporne na antybiotyki, szczególnie u cukrzyków. Komora hiperbaryczna uśmierza ból towarzyszący chorobie i zmniejsza nasilenie wycieku z kanału słuchowego. Tlen hiperbaryczny działa także bakteriobójczo. Po zastosowaniu terapii w komorze, zaobserwowano mniejszą ilość nawrotów choroby i jej powikłań.

Uraz akustyczny

Jeżeli wdroży się leczenie w komorze hiperbarycznej w ciągu 72 godzin od doznania urazu akustycznego, masz większą szansę na uniknięcie powikłań. Im później rozpoczniesz leczenie, tym efektywność terapii spada. Najlepsze wyniki daje połączenie sesji w komorze hiperbarycznej i stosowanie tradycyjnego leczenia.

Schorzenia oczu

To, jak szybko wdrożone będzie leczenie w komorze hiperbaryczne, ma ogromne znaczenie w przypadku chorób okulistycznych. Im szybciej pacjent znajdzie się w warunkach hiperbarii, tym większe są szanse na zahamowanie niedotlenienia narządu wzroku.

 

Chorzy, u których zamknięta została tętnica środkowa siatkówki, mogą całkowicie utracić wzrok, jeżeli światło naczynia zostanie całkowicie zamknięte. Choroba ta dotyka najczęściej osoby ze schorzeniami kardiologicznym i naczyniowymi (np. miażdżycę). W leczeniu tej choroby stosuje się zwykle leki, które rozszerzają naczynia krwionośnie i obniżają ciśnienie śródgałkowe. W przypadku kiedy pacjent zostanie poddany odpowiednio szybko tlenoterapii w warunkach hiperbarii, tkanki nasycą się tlenem, a naczynia zostaną udrożnione. Zator przemieści się wtedy do oka, a centralna część nie zostanie uszkodzona.

 

W 2010 r. artykuł  pt.: „Hyperbaric Oxygen Therapy and the Eye”, ukazał się na łamach czasopisma medycznego „Optometry – Journal of the American Optometric Association”, który był pierwszą publikacją kompleksowo poruszającą znaczenie tlenoterapii w leczeniu chorób oczu wywołanych niedokrwieniem. Autorzy skupili się na stanach nagłego pogorszenia się lub całkowitej utraty wzroku. Za kluczowe w tej technice leczenia naukowcy uznali podanie tlenu odpowiednio szybko, aby zachować komórki i tkanki siatkówki przy życiu.

 

Problemy z oczami stanowią także częste powikłania po chorobie dekompresyjnej czy zatorze gazowym. Są to np. nawracający ból w obrębie gałki ocznej, podwójne czy zamglone widzenie, rozbłyski światła lub aureole i plamki. Problemy te mogą być także rozwiązane dzięki wizycie w komorze hiperbarycznej. Hiperbaria pomaga także w leczeniu schorzeń siatkówki oka, np. przy zakrzepie żył siatkówki.

Rekonwalescencja po operacjach

Komora hiperbaryczna pomaga w odzyskaniu pełni sił po zabiegach chirurgicznych, tak tych z zakresu medycyny estetycznej, zabiegu stomatologicznego czy poważnej operacji ratującej życie i zdrowie.

 

Tlenoterapia może też być stosowana przed planowanymi zabiegami. Dzięki temu dobrze odżywisz tkanki, które lepiej poradzą sobie z obciążeniem, jakie spowoduje operacja, np. znieczuleniem ogólnym, antybiotykami czy transfuzją krwi. Ten „zapas” tlenu w komórkach sprawi, że po zabiegach regeneracja organizmu przebiegnie znacznie szybciej.

 

Operacje mogą wiązać się z powikłaniami, które wydłużają okres rekonwalescencji. Po ingerencji chirurgicznej często dochodzi o zakażeń, obrzęków, martwic, niedokrwienia czy niedowładów. Przeprowadzone do tej pory badania wskazują, że za powikłaniami tymi często stoi niedokrwienie tkanek. Uszkodzone struktury cierpią nie tylko z powodu ingerencji lekarskiej, ale także przez niedotlenienie. To właśnie tlen jest głównym czynnikiem sprzyjającym regeneracji komórek, a jego brak uniemożliwia sprawny powrót do pełni sił.

 

Dzięki tlenoterapii Twój organizm otrzymuje zastrzyk energii, a nasycenie tlenem układów i narządów w Twoim ciele znacznie wzrasta. Zabiegi hiperbaryczne stosowane po operacjach pomagają w rekonwalescencji m.in. dzięki poprawie krążenia i maksymalnemu dotlenieniu tkanek.

 

Co daje komora hiperbaryczna przy rekonwalescencji po operacji?

  • Tlenoterapia 8-krotnie zwiększa liczbę komórek macierzystych, które wspomagają regenerację
  • Komora hiperbaryczna wspiera angigenezę (tworzenie się nowych naczyń krwionośnych)
  • Tlen hiperbaryczny stymuluje aktywność białych komórek krwi (leukocytów) i wzmacnia układ
  • Komora hiperbaryczna podnosi aktywność granulocytów, które zdolne są do zabijania bakterii, stymulują fibroblasty odpowiedzialne są za syntezę m.in. kolagenu i elastyny
  • Tlenoterapia redukuje obrzęki i przyspiesza regenerację nabłonka
  • W komorze hiperbarycznej zwiększa się utlenowanie krwi w tkankachi poprawia się krążenie. To wspomaga naturalny proces gojenia się ran
  • Tlenoterapia poprawia metabolizm i działa

Stomatologia

Tlen hiperbaryczny stosowany jest także w stomatologii i implantologii. Choć takie zastosowanie tlenoterapii jest znane i wykorzystywane na całym świcie, w Polsce stanowi wciąż novum.

 

Chirurdzy szczękowi uznają, że hiperbaria może być stosowana po operacji wstawienia implantów. Dzięki temu poprawia się ukrwienie w uszkodzonej tkance, antybiotyki i sulfonamidów (środki odkażające) działają skuteczniej, a do tego tlen hiperbaryczny pomaga w  zwalczaniu infekcji i dostarcza niezbędnych składników odżywczych w miejsce zakażenia. Chirurg szczękowy z Edynburga, dr. Arvinda Sharmy przyznaje, że hiperbaria skutecznie wspiera leczenie po poważnych operacjach schorzeń żuchwy, sprzyja terapii popromiennej martwicy kości skroniowej i przewlekłego i nawracającego zapalenia wieloogniskowego kości i szpiku.

 

Komora hiperbaryczna znalazła zastosowanie w stomatologii, także z innych względów. Tlenoterapia:

  • stymuluje tworzenie nowych komórek macierzystych
  • zabija beztlenowe bakterie, które odpowiadają za najgorszy typ zakażeń,
  • redukuje obrzęki po ekstrakcji zębów
  • przyspiesza gojenie się
  • skraca czas rekonwalescencji
  • spowalnia metabolizm bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych,
  • zmniejsza produkcję toksyn bakteryjnych

 

Tlen hiperbaryczny skraca okres rekonwalescencji, uśmierza ból i może oszczędzić pacjentowi wielu zabiegów, a nawet ich oszpecającego efektu.

Zaburzenia seksualne

Tlenoterapia, dzięki poprawie krążenia w tkankach, dobrze wpływa na kondycję narządów płciowych i sprawność seksualną, zwłaszcza u mężczyzn. Może nawet zwiększyć przyjemność czerpaną z seksu. Wystarcz zaledwie kilka zabiegów odbywanych regularnie (najlepiej codziennie), żeby sprawność seksualna poprawiła się.

 

WHO podkreśla, że zdrowie seksualne składa się m.in. ze sfery intelektualnej, biologicznej, emocjonalnej, a nawet społecznej. Te elementy tworzą harmonijną całość, która odpowiada za intymne życie człowieka. Dlatego przyczyny zaburzeń seksualnych mogą być naprawdę różne. Wystarczy, żeby w jednym z tych obszarów pojawiły dysfunkcje, a cały system może zostać zachwiany.

 

Komora hiperbaryczna może wpłynąć na 2 z wymienionych przez WHO stref: emocjonalną i oczywiście biologiczną.

 

Tlen hiperbaryczny świetnie działa na pracę układu nerwowego i mózgu − poprawia koncentrację i podnosi nastrój. Tlenoterapię stosuje się nawet pomocniczo w leczeniu depresji, która także może wpływać na zaburzenia w funkcjonowaniu układu rozrodczego. Brak dostatecznej sprawności seksualnej może znacząco wpłynąć na emocje i na odwrót − emocje mogą przyczynić się do zaburzeń erekcji. Tlenoterapia może pomóc przerwać to błędne koło.

 

Komora hiperbaryczna ma też nieoceniony wpływ na biologiczną sferę sprawności seksualnej. Jednym z najczęściej występujących problemów w sferze seksualnej jest zaburzenie erekcji. Zjawisko to dotyka ok. 150 milionów mężczyzn na świecie. Niemożność utrzymania lub wprowadzenia członka w wzwód może być spowodowany niedostatecznym ukrwieniem i dotlenieniem prącia. Erekcja u mężczyzny następuje na skutek wypełnienia się ciał jamistych. Dzieje się to na skutek pobudzenia nerwowego i zależy od wypełnienia zatok ciał jamistych. Tlen hiperbaryczny poprawia krążenie i sprawia, że hemoglobina, osocze, a nawet płyn mózgowo-rdzeniowy lepiej przyswaja tlen. Krew łatwiej dostaje się do prącia, przez co łatwiej można osiągnąć erekcję.

 

Przeprowadzone w 2008 r. w Finladii badania na grupie 989 mężczyzn, dowiodły, że rzadziej współżyjący badani częściej doświadczają problemów ze wzwodem. Dlaczego? Odpowiedzią jest stopień ukrwienia prącia. Im częściej dochodzi do erekcji, tym częściej ciała jamiste wypełniają się krwią, a tkanki są lepiej odżywione i dotlenione. To sprawia, że łatwiej prowadzić im członek we wzwód.

 

U kobiet natomiast najczęściej problem może tkwić w niskim libido. Dobre dotlenienie wszystkich narządów, rozrodcze w to wliczając, sprawia, że ochota na współżycie u kobiet wzrasta. To podnosi jakość życia erotycznego.

 

Kobiety cierpią również z powodu problemów z prokreacyjnym aspektem seksu − nie mogą zajść w ciążę. Jednak kłopoty z płodnością tak samo często dotykają kobiet co mężczyzn.

Niepłodność

U kobiet może być spowodowana zmniejszonym dopływem krwi do endometrium w jamie macicy. Kiedy jest ono zbyt cienkie, zarodek może nie mieć odpowiedniego podłoża do zagnieżdżenia się. Najnowsze badania wskazują, że poprawa ukrwienia i dotlenienia macicy stwarza właściwe środowisko dla zagnieżdżenia się zapłodnionej komórki jajowej.

 

U mężczyzn problemy z prokreacją mogą tkwić w słabej jakości lub zbyt małej ilości nasienia. Niedobory tlenowe mogą pogarszać tylko tę sytuację.

 

Tak więc, komora hiperbaryczna:

  • poprawia ukrwienie śluzówki macicy i pomaga osiągnąć jej odpowiednią grubość
  • stymuluje komórki do regeneracji
  • poprawia jakość nasienia u mężczyzn − doprowadza tlen i krew do jąder i kanalików nasiennych
  • oczyszcza organizm z toksyn
  • poprawia nastrój i pomaga zwiększyć libido u kobiet
  • zwiększa satysfakcję ze współżycia − dotlenia organizm
  • pomaga w przezwyciężeniu problemów z erekcją − stymuluje mikrokrążenie i doprowadza do układu rozrodczego utlenowaną krew.

Ginekologia

Komora hiperbaryczna spełnia także dość ważną rolę w terapiach z zakresu ginekologii. Przyczynia się także do poprawy kondycji zdrowia świeżo upieczonych mam.

 

Terapia hiperbaryczna:

  • regeneruje ciało po ciąży
  • wzmacnia układ odpornościowy
  • skraca czas rekonwalescencji po porodzie czy zabiegach chirurgicznych
  • napełnia energią i przywraca siły witalne
  • podnosi nastrój i poprawia samopoczucie (depresja poporodowa, baby blues)
  • łagodzi dolegliwości bólowe

 

Każdy z tych aspektów tlenoterapii ma duże znaczenie dla kobiety po porodzie.

 

Bardzo doniosłą rolę odgrywa tu relaksacyjne i antydepresyjne działanie komory tlenowej. Nieustanna opieka nad dzieckiem to bardzo wymagające i ciężkie zadanie. Szczególnie, że poród i połóg jest dla ciała dość traumatycznym przeżyciem. Obciążenie organizmu i trudne emocje po porodzie mogą prowadzić do rozwoju depresji poporodowej. Niemal co 5. kobieta cierpi ten rodzaj zaburzenia. Niestety, domowe sposoby leczenia nie są skuteczne. Tlenoterapia osiąga bardzo dobre wyniki w poprawie nastroju i obniża ryzyko wystąpienia depresji.

 

Leczenie bólu dzięki terapii tlenowej w warunkach hiperbarii ma bardzo ważne znaczenie  także w terapiach ginekologicznych. Dodatkowo, wysoka zawartość tlenu dostarczana do każdej komórki Twojego ciała podczas zabiegu, pomaga w gojeniu się ran i mikrourazów, wzmacnia odporność, i zwalcza stany zapalne.